Vandaag heb ik een nachtwandeling gemaakt. Ik vind het heerlijk om ‘s nachts, helemaal alleen over straat te zwerven. Niemand die je stoort en je hoeft (in Genemuiden) ook niet uit te kijken voor auto’s die je normaal van de straat af rijden. Heerlijk moment om even na te denken. Eigenlijk het ook de enige reden waarom ik ga lopen. ‘Ga maar eens even goed nadenken Rudi!’
Ik zit de laatste tijd aardig goed in mijn vel. Ik heb het naar mijn zin op school. De afgelopen periode daar was geweldig. Een leuke opdracht waar ik lekker kon organiseren, ik lekker na kon denken over vakken als Groepsdynamica, Organisatiekunde. Ook heb ik veel leuke gesprekken met docenten, vrienden en mensen in mijn toekomstige werkveld gehad en zie ik mezelf steeds beter worden in mijn sport.
Toch krijg ik behoorlijk wat keuzes voor mijn kiezen. Niet alleen is het op het HBO veel meer keuzes maken dan op dat MBO-schooltje waar ik daarvoor zat, ook richting de toekomst moet ik keuzes maken. Ga ik voor school, of ga ik voor geld? Of moet ik er tussenin gaan zitten? Dus mijn schoolprestaties laten leiden door mijn geld-zucht? Ik heb gekozen voor mijn school op de eerste plaats te zetten. Moet ik die opdracht die ik vorig jaar niet volledig af kreeg nu gaan herkansen, of moet ik me volledig in gaan zetten voor de vakken die volgende week ge-tentami-neerd (is dat een woord) worden? Ik heb gekozen voor het laatste, en herkans die opdracht in een later stadium van mijn opleiding.
Allemaal keuzes waardoor school op de eerste plaats komt. En toch gaat het eigenlijk heel slecht met mijn schoolprestaties. Veel te weinig studiepunten, nog maar 40% van wat ik had moeten hebben. Nee. Er is één keuze die boven school staat en mijn hele dagelijkse leven bepaald. De keuze om te gaan Twitteren.
Twitter, net als vele andere sociale media een geweldig medium. Ik haal er extreem veel kennis vandaan. Kom enorm veel artikelen tegen waar ik veel van leer. Het is gezellig, maar vooral heerlijk om mijn zegje te doen en dé plek om andere mensen te helpen of te verbinden met anderen. Toch heeft het ook een nadeel. Je haalt er geen 10′en mee. Als ik ‘s morgens wakker wordt, is het eerste dat ik doe de tweets van de afgelopen nacht nalezen. Als ik dan klaar ben met lezen, draai ik me even om, en na paar minuten lees ik weer de nieuwe tweets, en ik draai me weer even om. Ondertussen lig ik nog steeds in bed, en herhaalt deze handeling zich zo’n 15x. In die tijd had ik ook makkelijk een reflectieverslag voor methodisch werken kunnen maken, of een hoofdstuk Psychologische Stromingen kunnen leren!
Afgelopen nacht ben ik dus gaan lopen, en heb ik eens flink nagedacht wat de oorzaak van mijn o.a. school problemen kan zijn, en ik denk dat Twitter een belangrijke is. Ik heb in de afgelopen nachtwandeling de keuze gemaakt om maar eens een poosje met Twitter te stoppen. Vooral de aankomende week, die bol staat van belangrijke tentamens, die ik móet halen. Tegen de tijd dat het weer kan, zal ik mezelf wel weer laten zien. En twitter is niet het enige dat ik moet gaan veranderen. Het nachtbraken en het uitslapen ‘s morgens moet ook maar eens over zijn, net als het maken van kleine toezeggingen, en die vervolgens vergeten. Ach, als ik eerst maar eens niet meer aan twitter hoef te denken, dan scheelt het al aardig wat, denk ik.
Twitter, en alle programma’s waarmee je kan ‘twitteren’ gaan van mijn laptop en telefoon, dus als er tweeps zijn die me willen bereiken, mailen gaat sneller.
R.